In taal doet hij het

Over Geerten Meijsing en Provenier

Jaren geleden kreeg ik van mijn moeder Geerten Meijsings De grachtengordel cadeau, het enige boek van hem dat ik ineens niet meer blijk te bezitten. Daarbij reken ik overigens bewust buiten de dubbelroman die hij samen met zijn zus geschreven heeft, want Doeschka heeft op mij nooit enige aantrekkingskracht uitgeoefend. De grachtengordel gaat over de schrijversscene in Amsterdam, dat weet ik nog, maar verder kan ik mij er weinig tot niets van herinneren, al weet ik mij tegenwoordig wel levendig in te beelden dat Amsterdam slecht samengaat met Meijsings hoofdpersoon, Erik Provenier. Die kan zich onmogelijk thuis hebben gevoeld tussen mensen die de compromissen zoeken waarmee ze in het gevlei kunnen komen van de massa. Provenier heeft niets te maken of te breken bij De wereld draait door, om maar eens een actueel anachronisme te gebruiken.

Na De grachtengordel kwam voor mij Veranderlijk en wisselvallig, een boek dat me verraste en waarvan ik mij nog wel degelijk iets herinner, hoe het glas van een autoruit ineens brak, zonder dat het aan diggelen ging, waardoor de bestuurder het zicht op de Italiaanse brug waarop hij reed volkomen verloor. En ik weet dat het over vrouwen ging, tenminste, over de veelslachtige houding die Provenier heeft ten opzichte van die onbegrijpelijke wezens. En daarmee heb ik de twee grootste thema’s in het werk van Geerten Meijsing te pakken, vrouwen en literatuur, als je de Citroën DS tenminste buiten beschouwing laat, wat ik toch maar doe, aangezien ik, hoewel ik de snoek prachtig vind, hoegenaamd niets van auto’s weet. Lees verder

Geplaatst in Over boeken | Tags: , , , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Vrije wil

Mannen. Vanaf nu bent u mijn leerlingen en noemt u mij Meester. U gehoorzaamt mij blindelings en ik zal u leren te moorden bij heldere hemel. Ik zal u vele manieren aanreiken om een mens te elimineren, een sterk mens, een onbedachtzaam mens, een mens die wordt beveiligd, iemand met een zwaard in de hand en de kunde om het te gebruiken. Ik zal u eveneens bijbrengen hoe u onzichtbaar kunt wezen. Onzichtbaar bent u als u niet wordt opgemerkt. U zult één worden met uw omgeving, of die nu bestaat uit donkere bomen of een drukke winkelstraat. U zult op het juiste moment toeslaan, als er de meeste kans bestaat op succes en liefst met een mogelijkheid om direct weer te verdwijnen.

In het beste geval heeft niemand u gezien, zelfs uw slachtoffer niet. Maar helaas is dat niet altijd mogelijk. Sommige opdrachten zullen gevaarlijk zijn en het zal voorkomen dat u zich een weg naar buiten moet banen. Gelukkig liggen uw kansen in het gevecht goed, want tegen de tijd dat u er op uit wordt gestuurd zult u er de vaardigheid en het inzicht voor hebben, dat is mijn belofte aan u. Alles zult u van mij leren, doden en wegkomen. Vaak zult u dus als overwinnaar uit de strijd terugkeren naar onze basis. Iedereen zal u verwelkomen en op de schouders slaan, momenten van triomf. Maar onvermijdelijk zal ook dat ene moment naderbij komen dat het tegen zit en dat u in een hoek wordt gedreven, en dat brengt me bij de eed die u gezworen heeft. Alleen de dood kan ons afleiden van ons doel, te doden. Dat is wat u mij verschuldigd bent. Laat het dus tot u doordringen dat uw leven zinloos is als u niet meer doden kunt. Hebt u nog een angel over, gebruik die dan, maar richt de laatste op uzelf. En doe dat met de berekening en effectiviteit die u van mij zult hebben geleerd.

U hebt beloofd om tot het einde te gaan. En aan die belofte zal ik u genadeloos houden, niet op het moment van de nederlaag zelf, maar als voorschot daarop. Krijg ik eenmaal de overtuiging dat u niet van het postuur bent dat nodig is voor de laatste daad, dan zal ik geen moment aarzelen. U bent gestorven zonder dat u het hebt gemerkt. En ik verzeker u bij deze dat ik zal weten wie van u de moed heeft en wie niet. Ik ga u trainen, elke dag weer. U trainen is vanaf morgen mijn enige doel in zichzelf. Dat wordt voor ons allemaal een intensief proces, waarvan de uitersten mij zullen laten zien wat u bent, een lijk of een van mijn mannen.

Neemt u nu allen plaats op uw mat. We zullen de nacht hier in stilte doorbrengen. Op elk moment mag u opstaan en mij vragen u van uw eed te ontslaan. Ik zal u weer vrij man maken en voor u buigen om uw zelfkennis. Daarna kunt u gaan rusten en morgen mag u vertrekken.

Voor wie hier in de ochtend nog zit is er geen weg meer terug.

Geplaatst in Spreuken en sproken van alledag | Plaats een reactie

De antichrist

Hij veranderde wijn in water.

Geplaatst in Spreuken en sproken van alledag | Plaats een reactie

Zelfmoord met de pen

Vijftien lijvige boekdelen aan afscheidsbrieven.

Geplaatst in Spreuken en sproken van alledag | Plaats een reactie

Klein wonder

Hij had vlektyfus en de builenpest. Maar hij is aan een hartaanval overleden.

Geplaatst in Spreuken en sproken van alledag | Plaats een reactie