Aan de ketting

Vannacht had ik tijd genoeg om de wedstrijd tot op het bot te analyseren. Mijn oververmoeide benen lieten me geen moment met rust, dus slapen was sowieso niet aan de orde. En uit al dat gepieker is onomstotelijk vast komen te staan wat er gisteren zo vreselijk mis ging.

In mijn vorige posts merkte ik al op dat er bij deze marathon veel minder deelnemers waren dan bij mijn vorige edities. In Rotterdam was het onmogelijk om in de eerste kilometers voluit te rennen. Daar liepen me overal mensen voor de voeten. Ik kan me zelfs een jaar herinneren dat we een stuk stapvoets moesten, toen we met z’n allen door een smalle doorgang werden geperst. Lees verder

Geplaatst in Als ik over rennen schrijf | Tags: | Plaats een reactie

Wereld van verschil

De eerste foto is genomen op 12 kilometer, de tweede vlak voor de finish.

Marathon op 12 kilometer

Geplaatst in Als ik over rennen schrijf | Tags: | Plaats een reactie

Snoeihard kapot

Vandaag heb ik een hernieuwd respect voor de marathon opgedaan. Ik had geen kilometer verder kunnen lopen, eigenlijk heb ik al zo’n zeven kilometer verder gelopen dan ik eigenlijk kon.

Maar eerst het goede nieuws: Mijn tijd zit keurig onder het anderhalf uur: 3:26:42. Op het podium geeft me dat recht op plaats 159, van de in totaal 551 deelnemers. Dat is alleszins redelijk, en vooraf had ik met een gerust hart voor dit resultaat getekend. Lees verder

Geplaatst in Als ik over rennen schrijf | Tags: | Plaats een reactie

Ik ga het doen

Over anderhalf uur doe ik het.

Geplaatst in Als ik over rennen schrijf | Tags: | Plaats een reactie

Nummer 597

Net heb ik mijn startnummer opgehaald. Ik loop morgen als nummer 597.

Waar ik het plakkaat precies op ga spelden weet ik nog niet. Aan het weerbericht te zien zal het droog zijn, maar met een matige wind. Geen ideale dag om een marathon te rennen, maar ook weer niet de slechtste die je je voor kunt stellen. Gelukkig was het niet gisteren, met hagel en onweer. Aan de andere kant hoef je bij zulke omstandigheden tenminste niet te twijfelen. Dan ren je in regenjack. Nu is het me niet duidelijk hoeveel lagen ik aan zal trekken, en welke. Ik denk dat het oranje wordt, dan ben ik tegelijk goed herkenbaar voor mijn vriendin, die op 30 kilometer klaar staat om me een banaan te geven.

En natuurlijk heeft de twijfel weer toegslagen. Geen idee of ik er echt klaar voor ben. Mijn lichaam voelt helemaal niet afgetraind aan. Ik heb keelpijn. Morgen weet ik meer.

Geplaatst in Als ik over rennen schrijf | Tags: | Plaats een reactie