Het wonder van de atheïst

Een kritiek op De God die is, het theïstisch manifest van Willem Ouweneel

Een tijd lang heb ik me beziggehouden met Atheïstisch manifest. Herman Philipse zegt in dat geschrift dat men een filosofische keuze moet maken. Of je baseert je in je levensvisie op de wetenschap, of je baseert je op God. Herman Philipse kiest hier natuurlijk voor de eerste mogelijkheid, en dat doet hij bepaald op een vervelende manier, maar dat heb ik elders allemaal al uitgelegd. Aan de andere kant van het spectrum is er nu echter ook een manifest verschenen waarin de tweede mogelijkheid wordt verkozen. Dit is het theïstisch manifest van Willem Ouweneel, De God die is (gratis als e-book te krijgen bij uitgeverij Medema). Dat manifest spreekt duidelijke taal, en kan gecomprimeerd worden tot de eerste zin ervan: “God bestaat.”

In mijn afwijzing van de gedachtegangen van Herman Philipse heb ik al gezegd dat ik voor geen van beide keuzen val, niet voor de wetenschap, niet voor God. Nu moet ik deze stelling ook staande zien te houden in het licht van het theïstisch manifest van Ouweneel, anders ben ik natuurlijk geen knip voor de neus waard, tenzij ik mijn stelling herzie en mij voortaan overgeef aan God. Dit laatste zie ik echter niet snel gebeuren, al kan ik uit de grond van mijn wezen niets helemaal uitsluiten. Om er achter te komen wat er zal gebeuren, heb ik het theïstisch manifest van Ouweneel aan een analyse onderworpen en gekeken of ik ruimte kon creëren voor mijn eigen zienswijze. Lees verder

Geplaatst in (A)theïstische manifesten | Tags: , , , , , , , | Plaats een reactie

Drama

Onlangs las ik een oude recensie van Mystiek lichaam, geschreven door Joost Niemöller. Tien jaar eerder had hij het boek bewonderd, maar nu vond hij het “echt helemaal niets! Opgeklopte lucht! Slecht geschreven! Compositorisch incoherent! Ronduit slaapverwekkend in z’n totale gebrek aan inleving en overvloed aan gemakzuchtig quasi-psychologisch/filosofisch gedoe!” Daar kan Kellendonk het mee doen. “Zo”, moet Joost Niemöller hebben gedacht, “dat staat alvast als een huis. Als mijn lezers nu nog niet geïntimideerd zijn en aan het wankelen gebracht, dan weet ik het niet meer.” Bij mij lukte hem dat in zoverre dat ik het boek zo snel mogelijk opnieuw wilde lezen, om echt duidelijk te kunnen zien waarom Joost Niemöller ongelijk heeft, en om mezelf anders uit de droom te helpen. Ik las het boek. Volgens Joost Niemöller droom ik nog steeds (tenzij hij het boek na nog eens tien jaar weer opnieuw heeft gelezen) en zelf ben ik van mening dat Joost Niemöller geen jota snapt van literatuur. Lees verder

Geplaatst in Over boeken | Tags: , , | Plaats een reactie

Vergeet het maar

Een gegeven paard in de bek gestaard

Elk jaar is het weer hetzelfde. Je koopt een boek en tegen wil en dank krijg je er een boekje bij. Dit jaar was dat Zomerhitte, een creatie van Jan Wolkers. Jan Wolkers heeft al sinds lang niets meer gepubliceerd, maar vroeger heeft hij mooie boeken geschreven. Een paar van die boeken heb ik gelezen en met name Een roos van vlees heeft indruk op me gemaakt. Vooral vanwege de herinnering aan dat boek ben ik begonnen in dit nieuwe boekje. Lees verder

Geplaatst in Over boeken | Tags: , , | Plaats een reactie

Vallen en opstaan

De val

In feite ben ik niet gelovig. De daad van het geloof heb ik nooit kunnen stellen. De gave daarentegen ben ik wel geworden. Vroeger, in mijn jeugd, geloofde ik. Ik was gelovig katholiek opgevoed en ging ter kerke. In mijn eentje als dat zo uitkwam. Ik verdronk in de rituelen en zweefde op het mystieke drama van de mis. Samen met de parochie sprak ik de woorden uit: ik geloof. En: Heer ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar spreek slechts een woord, en ik zal gezond worden. Het meest mystieke moment beleefde ik als de pastoor in zijn indrukwekkende gewaad zijn armen omhoog hief en sprak: verhef uw hart. Op dat moment stond ik op, de hele kerk stond op, wij verhieven ons en ik geloofde. Dit was mijn geloof. Meer hield het niet in en meer hoefde het niet in te houden. Het was genoeg.

Mijn zelfdenkend brein had echter andere plannen. Het was nieuwsgierig. Het wilde kennen en weten. Het nam geen genoegen met gebruiken en tradities. Het nam geen genoegen met gebaren waarvan de zin niet aangetoond kon worden. Het wilde onderzoeken waarom ik op zaterdagen een deel van mijn tijd inleverde. Het wilde weten wat de gebaren inhielden en wat ze vermochten. Het wilde het mysterie kennen. Dit luidde het einde in van die periode. Op het moment dat mijn hersens zich gingen bemoeien met het hogere, begon ik weg te zakken in een put die onzekerheid heet en waarin ik de rest van mijn leven zal moeten slijten omdat antwoorden op die vragen niet gegeven worden. Lees verder

Geplaatst in God | Tags: , | Plaats een reactie

Vrij Irak wordt een vazalstaat

Citaten uit een artikel van Tariq Ali, gepubliceerd in de Volkskrant van zaterdag 12 februari 2005:

“Dit is waarom het gaat bij ‘democratie-bevordering’. De recentste variant wordt nu toegepast in Afghanistan en Irak en zal Haiti (nog een bezet land) treffen in november dit jaar. Schep een nieuwe elite, geef die fondsen en wapentuig om een nieuw leger op te bouwen en laat het aan hen over om het land veilig voor de mulitnationale bedrijven te maken.”

“Het triomfalistische koor van de westerse media die in handen zijn van bedrijven of de staat, duidt op een enkel feit: de Iraakse verkiezingen waren ontworpen niet zozeer om de eenheid van Irak te waarborgen als wel die van het Westen.” Lees verder

Geplaatst in Algemene zaken | Tags: , | Plaats een reactie